നീ

അന്ന് കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ തൊട്ട്
മനസ്സിലുള്ള ചോദ്യമാണ്,
ആരാണ് നീ.

സ്കൂളിന്റെ തുരുമ്പുപിടിച്ച ജനാലവഴി
ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കിയപ്പോളാണ്
ആ ചോദ്യം ഒരു മിന്നലായി
മനസ്സിൽ വന്നത്.

എന്നോടുള്ള കരുതലിന്റെ
കാണാപ്പുറങ്ങൾ കാണിച്ചുതന്നപ്പോൾ
നീയെനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട
കൂട്ടുകാരിയായി.

സൗഹൃദത്തിന്റെ അങ്ങേത്തലക്കലെ
നിന്റെ കൈവിരലുകളുടെ സ്പർശനത്തിലാണ്
നീ എന്റെ പ്രണയിനിയാകുന്നത്
ഞാനറിഞ്ഞത്.

ജീവിതവഴിയോരങ്ങളിൽ വീണുപോയപ്പോളെല്ലാം
കൈ പിടിച്ചു ചേർത്ത്
“ഇനിയേറെ ദൂരം പോകാനുണ്ട്” എന്ന്
ചൊല്ലിത്തന്നപ്പോൾ
അമ്മയുടെ മുഖമായിരുന്നു നിനക്ക്.

എന്റെ ഹൃദയവാതിൽ തുറന്ന്
എന്റേത് മാത്രമായിരുന്ന ആകാശത്തിലേക്ക്
നീ പറന്നുകയറിയപ്പോൾ
നിനക്കെന്റെ തന്നെ മുഖമായിരുന്നു.

ആ മാത്രയിൽ ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു,
എന്റെയുള്ളിൽ നിന്ന് മന്ത്രിക്കുന്ന ശബ്ദം.

നീ…നീ…നീ…
സ്നേഹം.