യുദ്ധമുഖം

യുദ്ധമുഖത്താണ് നാം.

തെളിഞ്ഞ പ്രഭാതങ്ങളും
തണുത്ത വൈകുന്നേരങ്ങളും
ഭീതിയുടെ നിഴലിലാണ്.

കിളികളുടെ ചിറകടിയൊച്ചകളും
കതകടശബ്ദങ്ങളും ഭയത്തിന്റെ
കതിനകൾ പൊട്ടിക്കുന്നുള്ളിൽ.

കറുത്ത പുകയും തകർന്ന
കെട്ടിടങ്ങളും, ചിന്തിയ ചോരയും
കാഴ്ചകളെ മരവിപ്പിക്കുന്നു.

തലക്ക് മുകളിൽ തീമഴ
പെയ്യുന്നോയെന്ന് പരതിയാണ്
നാം നടക്കുന്നത്.

ഇനി നാം പരസ്പരമെന്ന്
കാണുമെന്നുള്ള ചിന്തയും,
ഭയത്തിന്റെ സൈറണുകളും
ഉറക്കത്തെ കൊന്നു കളയുന്നു.

മരണം മുകളിൽ മുരണ്ടു
പറക്കുമ്പോഴും മരണത്തെ
മറയാനുള്ള ഓട്ടത്തിലാണ്
നാം.

യുദ്ധമുഖത്താണ് നമ്മൾ.

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
മറവികൾ കൊലചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ ഉറക്കമില്ലാത്തവന്റെ കട്ടിലിലാണ്
മറവികൾ ദാരുണമായി
കൊലചെയ്യപ്പെട്ടത്, പൊടുന്നനെയവൻ
ഓർമ്മകളാൽ വേട്ടയാടപ്പെടുന്നു.
നായാട്ടുകാരന്റെ ഇരയെപ്പോലെ
ഇരുട്ടിന്റെ കയങ്ങളിൽ,
ഓർമ്മകളുടെ ഭാരവുമായവൻ
മല്ലിട്ട് പിടയുവാൻ തുടങ്ങുന്നു.
വായിക്കുക
സ്നേഹിക്കുക ഒരുനാൾ ഞാൻ മരണം പൂകും
പരിഭവം പറയാതെയിരിക്കുകയന്ന്,
അതിനാൽ സ്നേഹിക്കുക നാം
ആഴത്തിൽ വീണ്ടുമാഴത്തിൽ.
സമയമേറെയുണ്ടെന്ന് നിനക്കാതെ
കൈകോർത്ത് നടക്കാം
ഈ വനങ്ങളിൽ, ഒരുമിച്ചൊഴുകാം
ഈ പുഴകളിൽ ഈ പൂക്കളിൽ.
വായിക്കുക
ജടായു നീണ്ട പ്രയാണങ്ങളിൽ
ചിറക് ഇടറുമ്പോളൊക്കെ,
ജടായു,
ഞാൻ നിന്നെയോർക്കും.
പാതിയരിഞ്ഞ ചിറകുമായി
പ്രാണൻ പിടയുമ്പോഴും,
പോർമുഖം താഴ്ത്തിയില്ല നീ
പോരാട്ടം നിലച്ചിരുന്നില്ല നിന്റെ.
വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം