അവധൂതൻ
നട്ടപ്പാതിരയ്ക്ക്,
ഉറക്കമില്ലാത്തൊരു ഉന്മാദിയായി
നിങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് ഞാൻ
നടന്നുകയറും.
അവധൂതന്റെ അനശ്വരതയോടെ
നിങ്ങൾക്കുനടുവിൽ ഞാൻ
നൃത്തമാടുവാൻ തുടങ്ങും.
ചുവടു പിഴയ്ക്കാത്ത ചടുലതയിലല്ല,
അവനവന്റെ ആഴമറിഞ്ഞതിന്റെ
ആനന്ദനടനത്തിൽ.
പൊടുന്നനെ ചുറ്റും
മഞ്ഞവെളിച്ചമുയരുമ്പോൾ,
നിങ്ങൾ മറന്നുപോയ
നിങ്ങളുടെ പാട്ടുകൾ
നിങ്ങളുടെയുള്ളിൽ പിറക്കും.
അന്നേരമെന്റെ
ചാരക്കണ്ണുകളിൽ നിങ്ങൾ
ചാഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ,
നിങ്ങളിൽ മിന്നലടിക്കും.
നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ട്
നമ്മൾ മറ്റൊരു
ഉന്മാദക്കൂട്ടമാകും.