മഴ പെയ്യുമ്പോൾ

മഴ പെയ്യുമ്പോൾ വീട്ടു വരാന്തയിൽ
വെറുതെയിരിക്കണം,
ഇടക്കിടെ കുട ചൂടി ഇറങ്ങി നടക്കണം.

മഴ തോരുമ്പോൾ ചെടിയെല്ലാം നോക്കണം,
പിന്നെ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തോണ്ട് നടക്കാൻ
പോകണം.

മഴയിൽ കുതിർന്ന് നിൽക്കുന്ന വഴികൾ
അവളെ കാണിക്കണം.
പൊടി പിടിച്ച് നിറം മങ്ങിയ ടാറിട്ട റോഡ്
വീണ്ടും കറുത്തത് അവൾ ശ്രദ്ധിക്കുമോ എന്തോ!

ആ വഴി വീണ്ടും നടക്കണം മുന്നോട്ട്,
മഴയത്ത് വീണയിലകൾ അവൾക്ക്
പെറുക്കി കൊടുക്കണം.
എല്ലാ ചെറിയ കാര്യങ്ങളും അവളുടെ കണ്ണിൽ
കൗതുകങ്ങൾ വിരിയിക്കും.

വഴിയിലെ ചെളിവെള്ളം കാൽകൊണ്ട് തട്ടി
തെറിപ്പിക്കുമ്പോൾ അവൾ ചിരിക്കുമാരിക്കും.

അപ്പോൾ ആരേലും അയലത്ത് നിന്ന്
പറയുമാരിക്കും.
“കൊച്ചിനെ പനി പിടിപ്പിക്കാതെ
വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോകാൻ.”

ചിരി മാത്രമായിരിക്കും എൻ്റെ മറുപടി.
വീണ്ടും പൊടുന്നനേ മഴ മുഴങ്ങുമ്പോൾ
അവളെയും കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് ഓടണം.

മഴ പിന്നെയും കനക്കുമ്പോൾ
അവളെ നെഞ്ചിലുറക്കി
വരാന്തയിൽ വെറുതെയിരിക്കണം.

↑

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
മടക്കയാത്രയില്ലാത്തിടത്ത് ഇനി കൈകൾ വിരിച്ച്
നിങ്ങളെന്നെ ആലിംഗനം ചെയ്യുക.
ഇത്തിരി നേരമതിലമർന്ന്
നിന്നോട്ടെ ഞാൻ.
മടക്കയാത്രയില്ലാത്തിടത്ത്
ഒടുവിൽ ഞാൻ വന്നുവെന്നും
അവസാന വേർപിരിയലിന്
ശേഷവും വീണ്ടുമൊരു
വായിക്കുക
യാത്ര തുടരാനാകുന്നില്ല പ്രിയ്യപ്പെട്ടതെന്തോ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട
മനുഷ്യനെക്കണക്കാണ് ഞാനിന്ന്.
എന്താണ് നഷ്ട്ടപ്പെട്ടതെന്നോ,
എവിടെയാണ് വീണ് പോയതെന്നോ
ഓർമ്മയില്ലാതെ മറവിയുടെ ഇരുട്ടിൽ
സദാ തിരച്ചിലിലാണ് ഞാനിന്ന്.
അത്കൊണ്ട് തന്നെ എപ്പോഴുമൊരുതരം
തേടലാണ് ജീവിതം. പല ലക്ഷ്യങ്ങളും
വായിക്കുക
തേടൽ എന്നിൽ നിന്ന് എന്നിലേക്കുള്ള
ദേശാടനത്തിൽ, ലിപികളറിയാത്ത
ഭാഷകളിലെ സംഗീതസ്വരങ്ങൾ
ഞാനുള്ളിലോട്ടെടുക്കാറുണ്ട്.
എനിക്കിനിയും മനസ്സിലാവാത്ത
ആരും പറഞ്ഞ് തന്നിട്ടില്ലാത്ത
പ്രതലങ്ങളിൽ ഞാനിപ്പോഴും
എന്നെത്തിരയുന്നുണ്ട്,
വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം