കാടെരിയുമ്പോൾ

കാറ്റ് കാട്ടുതീയാകുമ്പോൾ,

കൂട്ടം തെറ്റിപ്പോയവർക്ക്
കൂടാകുക.
ചിറകെരിഞ്ഞ് വീണവർക്ക്
ചാഞ്ഞ് കിടക്കാനൊരു
നെഞ്ചകം കൊടുക്കുക.

ആകാശമെരിയുമ്പോൾ
അമ്മക്കിളിയും,
ആശയറ്റവർക്ക്
അച്ഛൻകിളിയുമാകുക.

ഒടുവിൽ കാടെരിയുമ്പോൾ
കൂറ്റൻക്കുന്നിലെ കാട്ടരുവിയായി
കവിഞ്ഞൊഴുകുക.

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
യുദ്ധമുഖം യുദ്ധമുഖത്താണ് നാം. തെളിഞ്ഞ പ്രഭാതങ്ങളും
തണുത്ത വൈകുന്നേരങ്ങളും
ഭീതിയുടെ നിഴലിലാണ്. കിളികളുടെ ചിറകടിയൊച്ചകളും
കതകടശബ്ദങ്ങളും ഭയത്തിന്റെ
കതിനകൾ പൊട്ടിക്കുന്നുള്ളിൽ. കറുത്ത പുകയും തകർന്ന വായിക്കുക രാത്രിമഞ്ഞകൾ വൈകുന്നേരങ്ങളിലെ വിജനമായ
തെരുവിൽ ഞാൻ
പൊടുന്നനെയുള്ള തിരിവിൽ
കണ്ടുമുട്ടുന്ന പൂമരങ്ങളുണ്ട്. മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിൽ
പൂത്തുനിൽക്കുന്ന ചുമന്നപൂക്കൾ.
നിമിഷാർദ്ധംകൊണ്ട് ഞാൻ
ഓർമ്മകളുടെ കാറ്റിൽ വായിക്കുക നിനക്കൊരർച്ചന ആളിറങ്ങിയാരവം നിലച്ചപ്പോൾ
വസന്തത്തിൻ രാവ് കൊഴിഞ്ഞു.
ഇനി ഞാൻ തനിച്ചിവിടെ ഈ
തെരുവിൽ. ഗ്രീഷ്മക്കാറ്റിലെന്നപോലെ
നെഞ്ച് നീറുന്നു
ഇടറിയ ചുവടുമായി നഗരത്തിലൂടെ
നടന്ന് നീങ്ങി ഞാൻ. വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം