ആരവങ്ങൾ

എൻ്റെ മൗനാഴങ്ങളിൽ പോലും
ഞാൻ ആഘോഷതിമിർപ്പിലാണ്.

പോയ രാവുകളെ ഓർത്ത്
വേദനിക്കുവാൻ എനിക്ക് സമയമില്ല.
എന്നെ വെറുക്കുന്നവരെ
പഴി പറയാൻ എനിക്ക് നേരവുമില്ല.

പൂമാരിയിൽ ആനന്ദ നൃത്തമാടാനും
പുലർക്കിനാക്കളിൽ പുണരുവാനും
ഇനിയും സമയം തികഞ്ഞിട്ടില്ല.

സ്നേഹരാഗങ്ങൾ പാടാൻ നിലാവുകളും
പൂഞ്ചില്ലകൾ നടാൻ നറു തീരങ്ങളും
വീണ്ടുമെന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു.

ഇനിയുമെന്നെ ഞാൻ ആസ്വദിച്ച്
കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, ജീവിതനിമിഷങ്ങളുടെ
നിർമ്മലത നീണ്ട് കിടക്കുന്നു.
ഉൽസവങ്ങളുടെ ആരവം
കണ്ട് കൊതി മാറിയിട്ടുമില്ല.

ഈ സന്തോഷങ്ങളുടെ അനന്തതയെ
ഞാൻ ഉൾച്ചേർക്കുമ്പോൾ, എങ്ങനെ
ഞാൻ എൻ്റെ മൗനാഴങ്ങളിൽ
ആടിതിമിർക്കാതെയിരിക്കും.

കാലമേ, ഈ നിമിഷങ്ങളിൽ ഞാൻ
ജനിമൃതികളറിയാതെ നിൽക്കട്ടെ

↑

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
കാടെരിയുമ്പോൾ കാറ്റ് കാട്ടുതീയാകുമ്പോൾ, കൂട്ടം തെറ്റിപ്പോയവർക്ക്
കൂടാകുക.
ചിറകെരിഞ്ഞ് വീണവർക്ക്
ചാഞ്ഞ് കിടക്കാനൊരു
നെഞ്ചകം കൊടുക്കുക.
ആകാശമെരിയുമ്പോൾ
അമ്മക്കിളിയും,
വായിക്കുക
നീ അന്ന് കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ തൊട്ട്
മനസ്സിലുള്ള ചോദ്യമാണ്,
ആരാണ് നീ.
സ്കൂളിന്റെ തുരുമ്പുപിടിച്ച ജനാലവഴി
ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കിയപ്പോളാണ്
ആ ചോദ്യമൊരു മിന്നലായി
മനസ്സിൽ വന്നത്.
എന്നോടുള്ള കരുതലിന്റെ
വായിക്കുക
വൃക്ഷമാകുക കാട് തേടിയുള്ള
യാത്രകളിൽ നാം
പരസ്‌പരം കണ്ടുമുട്ടുന്നതുവരെ
പാതകൾ
അവസാനിക്കാതെയിരിക്കട്ടെ.
വിജനമായ തെരുവിൽ
നാം കാണുന്ന നിമിഷം
നമ്മൾ ഒന്നുചേർന്നൊരു
വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം