യാത്ര തുടരാനാകുന്നില്ല

പ്രിയ്യപ്പെട്ടതെന്തോ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട
മനുഷ്യനെക്കണക്കാണ് ഞാനിന്ന്.

എന്താണ് നഷ്ട്ടപ്പെട്ടതെന്നോ,
എവിടെയാണ് വീണ് പോയതെന്നോ
ഓർമ്മയില്ലാതെ മറവിയുടെ ഇരുട്ടിൽ
സദാ തിരച്ചിലിലാണ് ഞാനിന്ന്.

അത്കൊണ്ട് തന്നെ എപ്പോഴുമൊരുതരം
തേടലാണ് ജീവിതം. പല ലക്ഷ്യങ്ങളും
മുന്നിലുണ്ടെങ്കിലും നഷ്ട്ടദുഃഖത്തിലങ്ങനെ
മനസ്സ് ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നു.

നിന്നടത്ത് തന്നെ ഞാൻ നിൽക്കുവന്നറിയാം.
പക്ഷേ യാത്ര തുടരാനാകുന്നില്ല.
വഴികളും ലക്ഷ്യങ്ങളും വ്യക്തമെങ്കിലും
എവിടെയോ വീണ് പോയിരിക്കുന്നു.

ഓരോ രാവുംപകലും ഉള്ളില്ലെരിഞ്ഞ്
തീരുവാണെന്നറിയാം. ഇനിയൊരു അവസരംകൂടി
കാലം തരുമോന്നറിയില്ല.

യാത്ര തുടരാൻ എനിക്കതിയായ
ആഗ്രഹമുണ്ട്. അറിയില്ല, കഴിയുമോന്ന്.
പ്രിയ്യപ്പെട്ടതെന്തോ എനിക്ക് നഷ്ട്ടമായിരിക്കുന്നു.

↑

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
ഓർമ്മകളിലേക്ക് ഓർമ്മകളിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും
തിരികെപ്പോകുന്ന മനുഷ്യരുണ്ട്.
രാവിലെയെണ്ണീറ്റ് ഒറ്റക്ക് കട്ടനിടുമ്പോൾ
ദീനം വന്ന് മരിച്ച ഭാര്യ നീനാമ്മയെ
പത്രോസേട്ടൻ ഓർക്കും. രാവിലെ
കട്ടനുമായിയവൾ വിളിച്ചുണർത്തുമ്പോൾ
ഇടക്ക് പറയുമാരുന്നു, “ഞാൻ പോയാലും
ഇയാൾ കട്ടൻ കുടി മുടക്കരുതെന്ന്.”
വായിക്കുക
ഞാനിനിയെന്ത് പറയും ഞാനിനിയെന്ത് പറയും നിന്നോട്?
കാത്തിരുന്ന വഴികളിലെ വെളുത്ത ലില്ലിപ്പൂക്കൾ
വാടിത്തുടങ്ങിയെന്നോ? അതോ നാം
നനച്ച വള്ളിച്ചെടികൾ വേരറ്റ് പോയെന്നോ!
ഉപ്പുകാറ്റുകൾക്കൊപ്പം കടൽത്തിര വറ്റിപോകുകയും,
ഈ വരണ്ടഭൂമി പിന്നെയും മരുഭൂമിയായെന്നും,
മഞ്ഞപ്പൂക്കൾ വിടർന്നൊരു അടുക്കളത്തളം
വീണ്ടും അനാഥമായെന്നും പറയട്ടെ?
വായിക്കുക
മഴകൊണ്ട് പൊള്ളലേക്കുമ്പോൾ മഴകൊണ്ട് പൊള്ളലേക്കുന്ന
ചില നേരങ്ങളുണ്ട് ഭൂവിൽ.
തണുപ്പായി പെയ്തിരുന്നവൾ
പൊടുന്നുനെ കാലചക്രത്തിൽപ്പെട്ട്
താപം പ്രവഹിക്കുന്ന
നിമിഷങ്ങളാണവ.
നിശ്ബദമായി മിഴിയടച്ചവ
സ്വീകരിക്കുകയെന്നല്ലാതെ
വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം