ഞാനിനിയെന്ത് പറയും

ഞാനിനിയെന്ത് പറയും നിന്നോട്?
കാത്തിരുന്ന വഴികളിലെ വെളുത്ത ലില്ലിപ്പൂക്കൾ
വാടിത്തുടങ്ങിയെന്നോ? അതോ നാം
നനച്ച വള്ളിച്ചെടികൾ വേരറ്റ് പോയെന്നോ!

ഉപ്പുകാറ്റുകൾക്കൊപ്പം കടൽത്തിര വറ്റിപോകുകയും,
ഈ വരണ്ടഭൂമി പിന്നെയും മരുഭൂമിയായെന്നും,
മഞ്ഞപ്പൂക്കൾ വിടർന്നൊരു അടുക്കളത്തളം
വീണ്ടും അനാഥമായെന്നും പറയട്ടെ?

ഏകാന്തത നിറഞ്ഞൊരു മുറിക്കുള്ളിൽ
പിന്നെയും തണുപ്പ് മാത്രമാണെനിക്ക് കൂട്ടെന്നും,
ആൻഡലസ് ഗാർഡനുള്ളിലെ നിബിഡമായ
മരങ്ങൾക്കിടയിലും മനുഷ്യർക്കിടയിലും
ഒരിക്കൽക്കൂടി ഞാനൊരു ഒറ്റയാനായെന്ന്
പറഞ്ഞ് നിർത്തട്ടെ ഞാൻ?

അറിയില്ല ഞാനിനിയെന്ത് പറയണമെന്ന്.
ഹൃദയം വേദനിക്കുന്നുവെന്നും, നാം
പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടാൻ ഇനിയും
കാത്തിരിക്കണമെന്നും നിന്നോട് പറയാൻ
ഇതുവരെയും ഞാൻ ശീലിച്ചിട്ടില്ല.

↑

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
ചോദ്യമിതാണ് നിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കെ
നിന്നിലേക്ക് പരകായപ്രവേശം
നടത്തുവാനും, നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ട്
നിന്റെ നിശ്വാസങ്ങളുടെ
ആഴമളക്കുവാനുമെനിക്ക് കഴിയും.
നീ നിനച്ചിരിക്കാത്തപ്പോൾ
നിന്റെ ചുണ്ടിലെ മുത്തമാകുവാനും
നിന്റെ മനതാരിലെ മാന്ത്രികനാകാനും
വായിക്കുക
ആരവങ്ങൾ എൻ്റെ മൗനാഴങ്ങളിൽ പോലും
ഞാൻ ആഘോഷതിമിർപ്പിലാണ്.
പോയ രാവുകളെ ഓർത്ത്
വേദനിക്കുവാൻ എനിക്ക് സമയമില്ല.
എന്നെ വെറുക്കുന്നവരെ
പഴി പറയാൻ എനിക്ക് നേരവുമില്ല.
പൂമാരിയിൽ ആനന്ദ നൃത്തമാടാനും
പുലർക്കിനാക്കളിൽ പുണരുവാനും
വായിക്കുക
വീണ്ടുമുണരട്ടെ പാതിരാത്രിയിൽ പ്രാന്തിനൊപ്പം
കവിത പൂക്കാറുണ്ടുള്ളിൽ,
പ്രണയത്തോളം മധുരവും
പ്രാണനോളം നനവുള്ളത്.
ഒരുമിച്ചിരുന്ന് പങ്ക് വെയ്ക്കുവാൻ
ആളില്ലാതെയായി പോയത്കൊണ്ട്
ഓർമ്മകളിൽ ഭ്രമണം ചെയ്യാൻ
ഇതിലും നല്ല നേരമില്ലാന്ന്
വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം