ഞാനിനിയെന്ത് പറയും

ഞാനിനിയെന്ത് പറയും നിന്നോട്?
കാത്തിരുന്ന വഴികളിലെ വെളുത്ത ലില്ലിപ്പൂക്കൾ
വാടിത്തുടങ്ങിയെന്നോ? അതോ നാം
നനച്ച വള്ളിച്ചെടികൾ വേരറ്റ് പോയെന്നോ!

ഉപ്പുകാറ്റുകൾക്കൊപ്പം കടൽത്തിര വറ്റിപോകുകയും,
ഈ വരണ്ടഭൂമി പിന്നെയും മരുഭൂമിയായെന്നും,
മഞ്ഞപ്പൂക്കൾ വിടർന്നൊരു അടുക്കളത്തളം
വീണ്ടും അനാഥമായെന്നും പറയട്ടെ?

ഏകാന്തത നിറഞ്ഞൊരു മുറിക്കുള്ളിൽ
പിന്നെയും തണുപ്പ് മാത്രമാണെനിക്ക് കൂട്ടെന്നും,
ആൻഡലസ് ഗാർഡനുള്ളിലെ നിബിഡമായ
മരങ്ങൾക്കിടയിലും മനുഷ്യർക്കിടയിലും
ഒരിക്കൽക്കൂടി ഞാനൊരു ഒറ്റയാനായെന്ന്
പറഞ്ഞ് നിർത്തട്ടെ ഞാൻ?

അറിയില്ല ഞാനിനിയെന്ത് പറയണമെന്ന്.
ഹൃദയം വേദനിക്കുന്നുവെന്നും, നാം
പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടാൻ ഇനിയും
കാത്തിരിക്കണമെന്നും നിന്നോട് പറയാൻ
ഇതുവരെയും ഞാൻ ശീലിച്ചിട്ടില്ല.

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
വെളിച്ചവുമിരുട്ടും ഒരുപക്ഷേ വെളിച്ചത്തിന്റെയും ഇരുട്ടിന്റെയും
മദ്ധ്യത്തിൽ നമ്മൾ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടും.
നീയെന്നിലേക്കും ഞാൻ നിന്നിലേക്കും
ഓടിക്കയറാൻ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ
വെമ്പുന്നുവെന്ന് നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ
ഉറക്കെ വിളിച്ച്പറയും.
ഓടിവന്ന് പരസ്പരം അമർന്ന്
കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ, കോടാനുകോടി
വായിക്കുക
സമ്മാനം നീ ചോദിച്ചത്ര ചുംബനങ്ങൾ
നിറച്ച് ഞാനൊരു കവിതയെഴുതാം.
എന്നിട്ട് എൻ്റെ ചുവന്നബുക്കിൽ
ഞാനത് സൂക്ഷിച്ച് വെയ്ക്കാം.
കടലുമാകാശവും താണ്ടി
ഞാൻ വരുന്നതും കാത്ത്
നീയിരിപ്പുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.
അന്ന് നമ്മൾ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ
വായിക്കുക
നിങ്ങൾ പുതിയ കുറിപ്പുകൾ ഒന്നുമില്ലേയെന്ന്
കുട്ടുകാർ ഇടക്കിടെ ചോദിക്കും.
ജീവിതഭാരങ്ങളിൽ
വരികൾ മറന്ന്പോയ
കവിതയാണ് ഞാനെന്ന്പ്പറഞ്ഞ്
വെറുതെ പരിഭവിക്കും.
പക്ഷേയാ ചോദ്യങ്ങൾ
ഇരുട്ടമുറിയുടെ വാതുക്കൽ
വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം