രാത്രിമഞ്ഞകൾ

വൈകുന്നേരങ്ങളിലെ വിജനമായ
തെരുവിൽ ഞാൻ
പൊടുന്നനെയുള്ള തിരിവിൽ
കണ്ടുമുട്ടുന്ന പൂമരങ്ങളുണ്ട്.

മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിൽ
പൂത്തുനിൽക്കുന്ന ചുമന്നപൂക്കൾ.
നിമിഷാർദ്ധംകൊണ്ട് ഞാൻ
ഓർമ്മകളുടെ കാറ്റിൽ
ആടിയുലഞ്ഞ് പോകുന്നു.

നാം നടന്ന വഴികൾ,
നീ ചൂടിയ പൂക്കൾ,
നമ്മുടെ രാത്രിമഞ്ഞകൾ.

നീയോർമ്മകളാൽ ആളിയ
ഞാൻ, നിലാവിൽ നിന്നിൽ
ചേരാതെ മരണപ്പെട്ടയെൻ
ചുംബനങ്ങളിലൊന്ന്
പങ്കുവെച്ചു ആ ചുമന്നപൂവിൽ.

യാത്ര തുടരുന്നു ഞാൻ,
ചുമന്നപൂക്കൾ ബാക്കിനിൽക്കെ
നിൻ മഞ്ഞവെളിച്ചത്തിലേക്ക്.

↑

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
കവിതകൾ ആശാന്മാർ പറഞ്ഞു തന്ന
വാക്കുകളുടെ നൃത്തമല്ലെൻ്റെ
കവിതകൾ.
അവയെൻ്റെ മനസ്സിൻ്റെ മേഘവർഷമാണ്.
ഇനിയും പെയ്ത് തീർന്നിട്ടില്ലാത്ത
പെരുമഴക്കാലത്തിൻ്റെ ആഗ്രഹവർഷം.
അതിൽ
ഇടനെഞ്ചിൻ്റെ ഇടർച്ചകളും
വായിക്കുക
നിങ്ങൾ പുതിയ കുറിപ്പുകൾ ഒന്നുമില്ലേയെന്ന്
കുട്ടുകാർ ഇടക്കിടെ ചോദിക്കും.
ജീവിതഭാരങ്ങളിൽ
വരികൾ മറന്ന്പോയ
കവിതയാണ് ഞാനെന്ന്പ്പറഞ്ഞ്
വെറുതെ പരിഭവിക്കും.
പക്ഷേയാ ചോദ്യങ്ങൾ
ഇരുട്ടമുറിയുടെ വാതുക്കൽ
വായിക്കുക
ഞാനിനിയെന്ത് പറയും ഞാനിനിയെന്ത് പറയും നിന്നോട്?
കാത്തിരുന്ന വഴികളിലെ വെളുത്ത ലില്ലിപ്പൂക്കൾ
വാടിത്തുടങ്ങിയെന്നോ? അതോ നാം
നനച്ച വള്ളിച്ചെടികൾ വേരറ്റ് പോയെന്നോ!
ഉപ്പുകാറ്റുകൾക്കൊപ്പം കടൽത്തിര വറ്റിപോകുകയും,
ഈ വരണ്ടഭൂമി പിന്നെയും മരുഭൂമിയായെന്നും,
മഞ്ഞപ്പൂക്കൾ വിടർന്നൊരു അടുക്കളത്തളം
വീണ്ടും അനാഥമായെന്നും പറയട്ടെ?
വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം