മഴ

ഇനി നമ്മൾ കാണുമ്പോൾ
ഏറെക്കാലത്തിന് ശേഷം
പെയ്യാൻ കാത്തിരുന്ന
മഴ നിറഞ്ഞ് പെയ്യുമാരിക്കും.

അപ്പോളാ സ്‌കൂൾ വരാന്തയിൽ
ഓടിക്കയറി നിൽക്കണം നമുക്ക്.
നമ്മളെപ്പോലെ തന്നെ
പുതിയ നിറങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നു,
പഴയാ കെട്ടിടത്തിന്.

ഞാൻ മലയാളം ക്ലാസ്സിന്
പോകുമ്പോളൊക്കെ
നിൻ്റെ കണ്ണുകൾ ഈ
ജനലവഴി, എന്നോട്
എന്തോ പറയുമായിരുന്നു.

മഴ തോർന്ന് നിൽക്കുമ്പോൾ
പണ്ട് നമ്മൾ അകന്ന്
നടന്നിരുന്ന,
പള്ളിയുടെ അരികിലൂടെ
ചേർന്ന് നടക്കാമിനി.

ഇതുവഴി ഞാൻ എൻ്റെ
കൂട്ടുകാരികളോട് മിണ്ടി
നടന്നതിന്, നീയിന്നും
പിണങ്ങാറുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ്
ചിരിച്ചു നമ്മൾ.

മഴ പിന്നെയും ആർത്ത്
പെയ്യുന്നു, ഈ വഴിയിലിന്ന്
നമ്മൾ മാത്രം.
കൈയ്യ് ചേർത്തു പിടിക്ക,
മഴയിലാകെ നനഞ്ഞ്
നടന്ന് തുടങ്ങാം നമുക്കിനി.

↑

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
അനുജൻ നീയെനിക്കാരാ..??
മൂത്തപുത്രനോ,
അതോ ആത്മസുഹൃത്തോ ?!
അമ്മയുടെ മറുരൂപമോ
അപ്പന്റെ ആൾരൂപമോ
ആയിരിക്കണം നീ.
അതുമല്ലെങ്കിൽ
ഞാൻ തന്നെയാകണം നീ.
വായിക്കുക
നീ അന്ന് കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ തൊട്ട്
മനസ്സിലുള്ള ചോദ്യമാണ്,
ആരാണ് നീ.
സ്കൂളിന്റെ തുരുമ്പുപിടിച്ച ജനാലവഴി
ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കിയപ്പോളാണ്
ആ ചോദ്യമൊരു മിന്നലായി
മനസ്സിൽ വന്നത്.
എന്നോടുള്ള കരുതലിന്റെ
വായിക്കുക
പ്രിയപ്പെട്ടവർ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ കൂടെയുള്ള നീണ്ട
ഒത്തുചേരലുകൾക്ക് ശേഷം,
ഹ്രസ്വമായ വിട പറച്ചിലിന്റെ
വൈകുന്നേരങ്ങൾ പോലുമെന്നെ
അഗാധമായി ഒറ്റപ്പെടുത്താറുണ്ട്.
ഒരു വിളിപ്പാടകലെ അവരുണ്ടെന്നും,
വീണ്ടും തിരികെ വരുമെന്നുമുള്ള
അറിവുകളൊക്കെയും, ഒരു നിമിഷം
വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം