സമ്മാനം

നീ ചോദിച്ചത്ര ചുംബനങ്ങൾ
നിറച്ച് ഞാനൊരു കവിതയെഴുതാം.
എന്നിട്ട് എൻ്റെ ചുവന്നബുക്കിൽ
ഞാനത് സൂക്ഷിച്ച് വെയ്ക്കാം.

കടലുമാകാശവും താണ്ടി
ഞാൻ വരുന്നതും കാത്ത്
നീയിരിപ്പുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.

അന്ന് നമ്മൾ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ
ചുംബനങ്ങൾ നിറച്ച കവിത
ഞാൻ നിനക്ക് സമ്മാനം തരും.
ആരും കാണാതെ അത് നീ
നിൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ
സൂക്ഷിച്ച് വെയ്ക്കുക.

ഇത്രനാൾ ഞാൻ എഴുതിയതെല്ലാം
നീയാരുന്നുവെന്ന്,
ആ കവിത നിന്നോട്
രഹ്യസം ചൊല്ലും

അതറിയുമ്പോൾ നീയെന്നെയൊന്ന്
അമർത്തി കെട്ടിപിടിക്കുക,
നമ്മുടെ വേദനകളുടെ
ഭാരം അലിഞ്ഞ് ഇല്ലാതെയാക്കട്ടെ.

ചുംബനങ്ങൾ പങ്ക് വെച്ചുകൊണ്ട്
നാം ഇത്രനാൾ കാത്തിരുന്ന
യാത്ര തുടങ്ങാം നമ്മുക്കിനി.

↑

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
എഴുന്നൂറ്റിയൊന്നാമത്തെ വർഷം എല്ലാ രാത്രികളിലെപ്പോലെയിന്നും ഞാൻ
നീലവാതിൽ തുറന്ന് നടന്ന് തുടങ്ങി.
സ്വപ്‍നങ്ങളുടെ ഇടനാഴിയിലൂടെ
ആനന്ദസംഗീതത്തിൻ്റെ ശാന്തമർമ്മരങ്ങളിൽ
ഒരുന്മാദിയെപ്പോലെ കാറ്റിനൊപ്പം
നൃത്തം ചെയ്തു ഞാൻ.
കാറ്റിലാടുന്ന ഇലകളിലെ ജീവൻ്റെ
പച്ചമഷി, കൈകുമ്പിളിൽ കോരിയെടുത്ത്
വായിക്കുക
മറവികൾ കൊലചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ ഉറക്കമില്ലാത്തവന്റെ കട്ടിലിലാണ്
മറവികൾ ദാരുണമായി
കൊലചെയ്യപ്പെട്ടത്, പൊടുന്നനെയവൻ
ഓർമ്മകളാൽ വേട്ടയാടപ്പെടുന്നു.
നായാട്ടുകാരന്റെ ഇരയെപ്പോലെ
ഇരുട്ടിന്റെ കയങ്ങളിൽ,
ഓർമ്മകളുടെ ഭാരവുമായവൻ
മല്ലിട്ട് പിടയുവാൻ തുടങ്ങുന്നു.
വായിക്കുക
നിങ്ങൾ പുതിയ കുറിപ്പുകൾ ഒന്നുമില്ലേയെന്ന്
കുട്ടുകാർ ഇടക്കിടെ ചോദിക്കും.
ജീവിതഭാരങ്ങളിൽ
വരികൾ മറന്ന്പോയ
കവിതയാണ് ഞാനെന്ന്പ്പറഞ്ഞ്
വെറുതെ പരിഭവിക്കും.
പക്ഷേയാ ചോദ്യങ്ങൾ
ഇരുട്ടമുറിയുടെ വാതുക്കൽ
വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം