സമ്മാനം

നീ ചോദിച്ചത്ര ചുംബനങ്ങൾ
നിറച്ച് ഞാനൊരു കവിതയെഴുതാം.
എന്നിട്ട് എൻ്റെ ചുവന്നബുക്കിൽ
ഞാനത് സൂക്ഷിച്ച് വെയ്ക്കാം.

കടലുമാകാശവും താണ്ടി
ഞാൻ വരുന്നതും കാത്ത്
നീയിരിപ്പുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.

അന്ന് നമ്മൾ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ
ചുംബനങ്ങൾ നിറച്ച കവിത
ഞാൻ നിനക്ക് സമ്മാനം തരും.
ആരും കാണാതെ അത് നീ
നിൻ്റെ ഹൃദയത്തിൽ
സൂക്ഷിച്ച് വെയ്ക്കുക.

ഇത്രനാൾ ഞാൻ എഴുതിയതെല്ലാം
നീയാരുന്നുവെന്ന്,
ആ കവിത നിന്നോട്
രഹ്യസം ചൊല്ലും

അതറിയുമ്പോൾ നീയെന്നെയൊന്ന്
അമർത്തി കെട്ടിപിടിക്കുക,
നമ്മുടെ വേദനകളുടെ
ഭാരം അലിഞ്ഞ് ഇല്ലാതെയാക്കട്ടെ.

ചുംബനങ്ങൾ പങ്ക് വെച്ചുകൊണ്ട്
നാം ഇത്രനാൾ കാത്തിരുന്ന
യാത്ര തുടങ്ങാം നമ്മുക്കിനി.

ഇനിയും വായിക്കാംPoems

എല്ലാം കാണാം
നിനക്ക് നിന്നെ കണ്ട അനർഘ നിമിഷത്തിന്,
ആഴമുള്ള കണ്ണുകളുമായി മുന്നിൽ കൊണ്ടുനിർത്തിയ
കാലത്തിന്റെ ഉർവ്വരതക്ക്,
നിറഞ്ഞ പ്രണയത്തിന്, നന്ദി.
എന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച കേൾവിക്കാരിയായതിന്,
വാക്കുകൾക്ക് ജീവൻ നൽകാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതിന്,
ഇത്രമേൽ വിശ്വസിച്ചതിന്,
നിന്റെ ഉൾക്കരുത്തിന്, സ്നേഹം.
വായിക്കുക
സ്വപ്നതുല്യമായ സത്യം പച്ചച്ചെടികൾ നിറഞ്ഞയെന്റെ
മുറിയുടെ മഞ്ഞവിരിപ്പിൽ
കിടക്കുമ്പോൾ ഞാനിടക്ക് ഓർക്കും,
ഞാൻ സന്തോഷവാനാണെല്ലോയെന്ന
സ്വപ്നതുല്യമായ സത്യം.
വേനലിൽ വരണ്ട് പോകുമ്പോൾ
ഓർമകൾ മഴപോലെ പെയ്ത്
തണുപ്പിക്കാറുണ്ടിന്നും.
വായിക്കുക
ഓർമ്മകളിലേക്ക് ഓർമ്മകളിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും
തിരികെപ്പോകുന്ന മനുഷ്യരുണ്ട്.
രാവിലെയെണ്ണീറ്റ് ഒറ്റക്ക് കട്ടനിടുമ്പോൾ
ദീനം വന്ന് മരിച്ച ഭാര്യ നീനാമ്മയെ
പത്രോസേട്ടൻ ഓർക്കും. രാവിലെ
കട്ടനുമായിയവൾ വിളിച്ചുണർത്തുമ്പോൾ
ഇടക്ക് പറയുമാരുന്നു, “ഞാൻ പോയാലും
ഇയാൾ കട്ടൻ കുടി മുടക്കരുതെന്ന്.”
വായിക്കുക
എല്ലാം കാണാം