Buri farm

ഒഴിഞ്ഞ പച്ചകുപ്പി കാണുമ്പോൾ ഞാൻ ഓർക്കുന്നത് , വേരുകൾ പിറക്കാൻ ഞാൻ കാത്തിരുന്ന പച്ചയും മഞ്ഞയും കലർന്ന എൻ്റെ വള്ളിച്ചെടികളെയാണ്. അരികിലുള്ള നാല്മണിച്ചെടിയുടെ പൂക്കളെയാണ്.

ഓരോ പ്രഭാതങ്ങളിലും എൻ്റെ സ്വപ്ങ്ങൾക്ക് നീലച്ചിറകുകൾ തുന്നിത്തരാൻ അവ എന്നെയും കാത്ത് ഇപ്പോഴും ആ ജനരികിലുണ്ട്.

ഒറ്റക്കുള്ള ജീവിതം വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചത് കൊണ്ടാവാം ദൈവം ഭൂമിയിൽ ക്രിസ്തുവായും കൃഷ്ണനായും, നീയായുമൊക്കെ പിന്നെയും പിന്നെയും അവതരിക്കുന്നത്.

ഒറ്റക്കായിപ്പോയവരുടെ ചങ്ങാതിയാകുക എന്നതല്ലാതെ വേറെയെന്താണ് ദൈവനിയോഗം.

ഇന്നീ തണുപ്പത്ത് ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ
നീയെന്റെ തോളിൽ തല ചേർക്കുന്നത്
എനിക്കറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.

കറുത്ത ആകാശത്തേക്ക് വിരൽചൂണ്ടി
ആ ഒറ്റനക്ഷത്രം ഏതാണെന്ന്
നീ ചോദിക്കുമ്പോൾ,
അത് നമ്മുടെ പ്രണയനക്ഷത്രമാണെന്ന്
ഞാൻ പറയും.

അത് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ
“എന്തൊരു തള്ളാ മനുഷ്യാ നിങ്ങൾ!”
എന്ന് പറഞ്ഞ് നീ കളിയാക്കി ചിരിക്കുമെന്നും
എനിക്കറിയാം.

ഇങ്ങനെ നീയരികിൽ ഇല്ലാത്തപ്പോഴൊക്കെ
നിന്നെയോർക്കുന്നതാണോ പ്രണയം?