പാരിസ്

ഒരു നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ട്
സ്മൃതിപഥത്തിൽ നീയുണർന്നു.
നമുക്കൊരു ആൾരൂപം
നിൻ്റെയുള്ളിലുണ്ടെന്നുള്ള സത്യം
ശിശിരകാലം പോലെയെന്നിൽ
തണ്ണുപ്പ് നിറക്കുന്നു.

പോയകാല വസന്തങ്ങളെയും
വരുവാനുള്ള ശിശിരങ്ങളെയും
ഞാനോർക്കാറില്ല.
ഈ നിമിഷത്തിന്റെ
ആഴപ്പരപ്പുകളിൽ സ്വയമറിയാൻ
ശ്രമിക്കുന്നതിലുപരി
വേറെന്താണീ ജീവിതം.

ഇന്നീ തണുപ്പത്ത് ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ
നീയെന്റെ തോളിൽ തല ചേർക്കുന്നത്
എനിക്കറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.

കറുത്ത ആകാശത്തേക്ക് വിരൽചൂണ്ടി
ആ ഒറ്റനക്ഷത്രം ഏതാണെന്ന്
നീ ചോദിക്കുമ്പോൾ,
അത് നമ്മുടെ പ്രണയനക്ഷത്രമാണെന്ന്
ഞാൻ പറയും.

അത് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ
“എന്തൊരു തള്ളാ മനുഷ്യാ നിങ്ങൾ!”
എന്ന് പറഞ്ഞ് നീ കളിയാക്കി ചിരിക്കുമെന്നും
എനിക്കറിയാം.

ഇങ്ങനെ നീയരികിൽ ഇല്ലാത്തപ്പോഴൊക്കെ
നിന്നെയോർക്കുന്നതാണോ പ്രണയം?