ചിത്രക്കുറിപ്പുകൾ

ഒരു യാത്രികൻ്റെ മരപ്പെയ്ത്തുകൾ

ബിനോ കൊച്ചുമോൾ വർഗീസ്

എഴുതുന്നതൊന്നും പാഴായിപ്പോകുന്നില്ലെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്ന നിനക്ക്.

ഈ പുസ്തകം

ജീവിതത്തിൽ തിരക്ക് നിറയുകയും എഴുത്ത് കുറയുകയും ചെയ്യുന്നുയെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ എഴുത്തിനെ തിരകെ കൊണ്ട് വരാൻ വേണ്ടിയുള്ളൊരു ശ്രമമാണ് ചിത്രക്കുറിപ്പുകൾ എന്ന എന്റെയി പ്രൊജക്റ്റ്.

1 ഒക്ടോബർ 2026 മുതൽ 100 ദിവസം തുടർച്ചായി എഴുതുക, ഓരോ ദിവസവും ഒരു ചിത്രം, അതിനൊപ്പം ഒരു കുറിപ്പ്. അതാണ് ആശയം. എല്ലാം തികഞ്ഞ എഴുത്തുകൾക്ക് പകരം ദിവസവും എഴുതുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. അത് കൊണ്ട്തന്നെ തെറ്റുകുറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകും, ക്ഷമിക്കുക.

എഴുത്തെന്ന സ്വപനം തേടി ഒരു നീണ്ട യാത്രയുടെ തുടക്കത്തിലാണ് ഞാൻ. ഏതൊരു സ്വപ്നമോഹിയെപ്പോലെയും പാതി വഴി വീണു പോകാൻ സാധ്യതയുള്ള അനന്തമായ യാത്ര. അറിയാം, തോറ്റു പോയവരാണ് ഈ യാത്രയിൽ കൂടുതലും. എങ്കിലും അനുഗ്രഹിക്കുക എന്നെ, സഫലമാകട്ടെയീ സ്വപ്നയാത്ര.

നാൾവഴി

ഒക്ടോബർ 2026

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31

നവംബർ 2026

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30

ഡിസംബർ 2026

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31

ജനുവരി 2027

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8

16 / 100 ദിവസം

  • എഴുതിയത്
  • വിട്ടുപോയത്
  • വരാനുള്ളത്

ഒക്ടോബർ

2026

16 ചിത്രക്കുറിപ്പുകൾ

ധ്രുവനക്ഷത്രം

16 ഒക്ടോബർ 2026

ആഴക്കടലിലെ കപ്പൽ
കണക്കെയാകണം നമ്മൾ,
സദാ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന
കാറ്റ് കൊടുംകാറ്റാകുമ്പോഴും,
തഴുകി ഒഴുകിയിരുന്ന തിര
തലയ്ക്ക് മീതെ ഉയരുമ്പോഴും,
പതറരുത്,
ധ്രുവനക്ഷത്രം നോക്കി
തീരം മാത്രമാകണം
നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം.

കലാപങ്ങൾ

15 ഒക്ടോബർ 2026

തലച്ചോറിൽ മുഴങ്ങുന്ന
കലാപങ്ങളിൽ നിന്ന്
മുക്തി നേടാനാണ്,
എന്റെ ചുവന്നബുക്കിൽ
കറുത്തമഷിയിൽ
കവിതകളെന്നപ്പേരിൽ ഞാൻ
ജീവിതമെഴുതുന്നത്.
കലാപങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല,
കവിതകളും.

തത്തമ്മ

14 ഒക്ടോബർ 2026

മുപ്പതുകളിലെ ഞാൻ
കാഴ്ചബംഗ്ലാവിലെ കാഴ്ചകൾ
കാണാനിറങ്ങിയതായിരുന്നു.
കടുംപച്ചത്തത്തയെ കണ്ടപ്പോൾ
“തത്തമ്മേ പൂച്ച പൂച്ച” യെന്നല്ല
മനസ്സിൽ വന്നത്.
കൂട്ടിലിട്ട കിളിയോടുള്ള
ക്രൂരതയാണെന്റെ കണ്ണിൽ
നിറഞ്ഞത്.
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ യൗവനത്തിൽ
കൗതുകത്തിന്റെ കുട്ടി മരിച്ചിരിക്കുന്നു.

പൂച്ച

13 ഒക്ടോബർ 2026

വൈകുന്നേരത്തെ നടത്തത്തിനിടയിൽ
എട്ടു തവണയാണ്
“പൂച്ച, പൂച്ച” എന്നുറക്കെ വിളിച്ച്
എന്റെ പിഞ്ച് പൂച്ചയ്ക്ക് പുറകേയോടിയത്.
ആശാൻ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മവന്നുവന്നേരം,
ഓരോ അസ്തമയവും പുതിയതാണ്.
അടുത്ത വളവിൽ പൂച്ചയ്ക്ക് പുറകേ
ഞാനുമോടി അവളുടെ കൂടെ.

ധൂമകേതു

12 ഒക്ടോബർ 2026

ധനുമാസത്തിലെ ധൂമകേതു
കണക്കെ, ഏതൊരാൾക്കൂട്ടത്തിലും
നിന്നിലേക്ക് മാത്രമെന്റെ
കണ്ണുകൾ നീണ്ടുചെല്ലാറുണ്ട്.
ഓരോ ധനുവിലും മടങ്ങിവരാൻ
കനലു പകരുന്നതെന്തോ,
ഇനിയുമെരിഞ്ഞുതീരാതെ
നമുക്കിടയിൽ ഇപ്പോഴും
ബാക്കിയുണ്ട്.

രഹസ്യങ്ങൾ

11 ഒക്ടോബർ 2026

യാത്രകളെന്നാൽ കവിതകൾ
വായിക്കുന്നത് പോലെയാണ്,
ഓരോ വളവിലും പുതിയതെന്തേലും
ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ടാകും.
കല്ലുവിരിച്ച പാതയിൽ
കാത്തിരിക്കുന്ന പച്ചവള്ളിപ്പടർപ്പുകളും,
മഹാനഗരങ്ങളുടെ പ്രതാപങ്ങളെ
ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന കൂടാരക്കോട്ടകളും,
ഇതുവരെ കേൾക്കാത്ത പാട്ടുമായി
നടവഴിയിലെ പാട്ടുകാരനും,
ഇതുവരെ നുണയാത്ത രുചിയുമായി
ചില്ലുകൂട്ടിലെ പലഹാരങ്ങളും,
ഏതോ രഹസ്യം നാടോടിയോട്
പറയുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.

ചെറിമരങ്ങൾ

10 ഒക്ടോബർ 2026

ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ
നമ്മളെ കളഞ്ഞിട്ട് പോയ
മനുഷ്യർ തിരികെ വരുമ്പോൾ,
വേരുകളറ്റുപോയ ചെറിമരങ്ങളോട്
വസന്തം മടങ്ങി വന്നുവെന്ന്
പറയുന്നത് പോലെയാണ്.
പുഞ്ചിരിക്കാനാകാതെ
മരവിച്ച് നിൽക്കും നാമന്നേരം.

കടൽ

9 ഒക്ടോബർ 2026

കടലു കാണാൻ
വന്നതായിരുന്നു ഞാൻ.
അലയടങ്ങാത്ത
കലിയടങ്ങാത്ത
ആഴമറിയാത്ത
കലങ്ങിമറിഞ്ഞ
ഉപ്പുവെള്ളത്തെ.
ഇറങ്ങിയാൽ കൊളുത്തി
വലിക്കുന്ന തിരകളും,
ഉള്ളിലെ അടിത്തട്ട്
കാണുന്ന മാത്രയിൽ
മരണമൊരുക്കുന്ന തീരവും.
കണ്ടതെന്നെയാണ്.

കാറ്റ്

8 ഒക്ടോബർ 2026

വൈകുന്നേരത്തെ കടൽ
കണ്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ
കാറ്റ് കയറി വന്നു.
എന്താണിവിടെയെന്ന്
ചോദിച്ചില്ല!
തിരവറ്റിപ്പോയ കടലുപോലെ
ജീവിതം നിലച്ചുപോയത്
കാറ്റിനോടാരോ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

മഞ്ഞത്തെരുവ്

7 ഒക്ടോബർ 2026

ഇതുവരെയും വഴിപഠിക്കാൻ
കഴിയാത്ത മഞ്ഞത്തെരുവ്
കണക്കെയാണ് നീയെനിക്ക്.
ഇനിയും പിടികിട്ടാത്ത
ഇടവഴികളും, ഇന്നോളം
കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത കുറുക്കുവഴികളും
അതിൽ,
പൊടുന്നനെയുള്ള തിരിവുകളും,
പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത വഴിയവസാനങ്ങളും!
എങ്കിലും നിന്നിൽ തന്നെയാണല്ലോ
ഞാനിപ്പോഴും വഴി തെറ്റി
നടക്കുന്നതെന്നുള്ള ഓർമ്മയാണ്
എന്നെ മുന്നോട്ട് നടത്തുന്നത്.

മുട്ടബ്രെഡുകൾ

6 ഒക്ടോബർ 2026

പ്രണയത്തിൻ്റെ പകൽക്കിനാക്കളിലൊന്നാണ്,
പാതിരാത്രിയിൽ പങ്കുവെയ്ക്കുന്ന
പാതിമുറിച്ച മുട്ടബ്രെഡുകൾ.

നിശ്ശബ്ദത

5 ഒക്ടോബർ 2026

നിന്നെ കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ
എങ്ങനെയാണ് ദിവസങ്ങളിങ്ങനെ
കരകാണാ കടലിനോളം
നീളമുള്ളതാകുന്നത്.
അയാളുടെ ചോദ്യത്തിന്
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ
തിരവറ്റിപ്പോയ കടലിന്റെ
നിശബ്ദ നിറഞ്ഞുനിന്നു.
ഉത്തരമില്ലാത്ത മൗനംകൊണ്ട്
കാറ്റവരെ പൊതിഞ്ഞന്നേരം.

നിലാവ്

4 ഒക്ടോബർ 2026

നിലാവ് വരുന്നപോൽ
ഒരു വൈകുന്നേരം
മരണം നമ്മളെത്തേടി വരും.
വിട പറയുന്നതിന് മുൻപ്
ഒന്നുകൂടെ മുറുകെ
കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കാലമൊരു
അവസരം തന്നാൽ,
നിലാവ് മായുവോളം
പരസ്പരം കൈ വിടാതിരിക്കാം
നമുക്ക്.

തമ്പ്

3 ഒക്ടോബർ 2026

രാവ് കഴിയാറായിരിക്കുന്നു,
യാത്രകൾ അനന്തമായി
നീളുകയും പുലർച്ച
കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
എങ്കിലുമീ നീണ്ട
പ്രയാണങ്ങളിൽ നിന്ന്
ഇടവേളയെടുക്കാൻ
അയാൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
നിൽക്കാത്ത യാത്രകളുടെ
തുടർച്ചയാണ് ജീവിതമെന്ന്
അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.
തമ്പിലെ നാടോടിയുടെ
കൂട്ടത്തിലോട്ട് ഒരാൾകൂടെ.

വെൺമേഘങ്ങൾ

2 ഒക്ടോബർ 2026

നീണ്ട നീലാകാശം
കണക്കെയാണ് മനുഷ്യമനസ്സ്.
നിലയില്ലാക്കയം പോലെയതിൻ്റെ
മറുപുറങ്ങളിൽ മൗനവിഷാദത്തിൻ്റെ
മുറിപ്പാടുകൾ തെളിഞ്ഞ് നിൽപ്പുണ്ട്.
കാലത്തിന് മായ്ക്കാൻ
കഴിയാത്ത ഈ മുറിപ്പാടുകൾക്ക്
മരുന്നു തേടിയുള്ള
യാത്രയിലാണിന്നും മനുഷ്യൻ.
വെൺമേഘങ്ങൾ കണക്കെ
അവസാനമില്ലാത്ത സഞ്ചാരങ്ങൾ.

നന്ദി

1 ഒക്ടോബർ 2026

കണ്മണിക്ക്,
പാതിരാവിലെ വെളിച്ചവും,
പകലിന്റെ സ്വാസ്ഥ്യവുമായതിന്,
പൊരിവെയിലത്ത് ഒറ്റമരക്കാടും,
പെരുമഴക്കാലത്തിലെ തോണിയുമായതിന്.
നന്ദി.

ഞാൻ

ഞാൻ ബിനോ കൊച്ചുമോൾ വർഗീസ്.

ഇനി ഏറെ ദൂരം പോകാനുണ്ടെന്ന് സദാമന്ത്രിക്കുന്ന മനസ്സുമായി എന്നെത്തന്നെ തിരയുന്ന യാത്രികൻ. ഈ വഴിയാത്രയിൽ പകർന്ന് കിട്ടിയ അനുഭവങ്ങളും ആശയങ്ങളും ഇവിടെ ഞാൻ പങ്ക് വെയ്ക്കുന്നു.

ഇതിലൂടെ ഇനി നിന്നിൽ ഒരു മരപ്പെയ്ത്ത് ആകട്ടേ ഞാൻ, മഴ തോരുമ്പോളും നിറഞ്ഞുപെയ്യുന്ന മരങ്ങളെപോലെ.

യാത്ര തുടരട്ടെ, ഞാൻ ആരാണെന്ന് ഇനിയും അറിയാനുണ്ട്.