ബിനോ കൊച്ചുമോൾ വർഗീസ്
ഒരു യാത്രികന്റെ വഴിക്കുറിപ്പുകൾ.
ഇതിലൂടെ ഇനി നിന്നിൽ ഒരു മരപ്പെയ്ത്ത് ആകട്ടേ ഞാൻ, മഴ തോരുമ്പോളും നിറഞ്ഞുപെയ്യുന്ന മരങ്ങളെപോലെ. — ഞാൻ
എന്താണ് കോളേജ്?
ആദ്യം കണ്ട മരം മൂടിയ
വിശാലമായ ഓഡിറ്റോറിയമാണോ?
അതോ ചാരിയിരിക്കാനും
ബസ്സ് കാത്തുനിൽക്കാനും
പറ്റിയ തണലിടങ്ങളോ?
ചുവന്ന കെട്ടിടങ്ങളിലേക്ക്
നയിക്കുന്ന ടാറിട്ട റോഡുകളോ,
നീണ്ടുകിടക്കുന്ന വരാന്തകളുള്ള
പുസ്തകശാലകളാണോ?
ഉറക്കത്തിന്റെയും ഉണർവിന്റെയും
ഇടയിലെങ്ങനെ അധ്യാപകരെ
കാണാമെന്ന് പഠിപ്പിച്ച
ക്ലാസ്സ്‌മുറികളോ?
വടയാണോ ചായയാണോ
മോശമെന്ന് മനസ്സിലാവാത്ത
കാന്റീനോ?
കോളേജെന്നാൽ നിങ്ങളാണ്,
ഉത്സവപ്പറമ്പിലെന്നപോലെ
ജീവിതത്തിൽ കുടമാറ്റം നടത്തുന്ന
കൂട്ടുകാർ.
ജീവിതത്തിൽ തിരക്ക് നിറയുകയും എഴുത്ത് കുറയുകയും ചെയ്യുന്നുയെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ എഴുത്തിനെ തിരകെ കൊണ്ട് വരാൻ വേണ്ടിയുള്ളൊരു ശ്രമമാണ് ചിത്രക്കുറിപ്പുകൾ എന്ന എന്റെയി പ്രൊജക്റ്റ്. 1 ഒക്ടോബർ 2026 മുതൽ 100 ദിവസം തുടർച്ചായി എഴുതുക, ഓരോ ദിവസവും ഒരു ചിത്രം, അതിനൊപ്പം ഒരു കുറിപ്പ്. അതാണ് ആശയം. എല്ലാം തികഞ്ഞ എഴുത്തുകൾക്ക് പകരം ദിവസവും എഴുതുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. അത് കൊണ്ട്തന്നെ തെറ്റുകുറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകും, ക്ഷമിക്കുക. എഴുത്തെന്ന സ്വപനം തേടി ഒരു നീണ്ട യാത്രയുടെ തുടക്കത്തിലാണ് ഞാൻ. ഏതൊരു സ്വപ്നമോഹിയെപ്പോലെയും പാതി വഴി വീണു പോകാൻ സാധ്യതയുള്ള അനന്തമായ യാത്ര. അറിയാം, തോറ്റു …
വായിക്കുകപ്രിയപ്പെട്ടൊരു കൂട്ടുകാരിയുണ്ട്, അവൾ വിഷമങ്ങളിൽ വീണ് പോകുമ്പോഴും സന്തോഷത്തിൽ മനസ്സ് നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുമ്പോഴും ഒരു ഫോൺ വിളിയുടെ അങ്ങേത്തലയ്ക്കൽ നിന്ന് സമയഭേദമന്യേ എന്നെ മുട്ടി വിളിക്കാറുണ്ട്. ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ അവളെ കേൾക്കാൻ ആളില്ലാതെ ആയിപ്പോയത്‌ കൊണ്ടാണോ, അതോ ഞാൻ അവളുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരിൽ ഒരാളായതു …
വായിക്കുക
എന്നെ സംബന്ധിച്ച് എഴുതുക എന്നുള്ളത് എളുപ്പമുള്ള പരിപാടിയാണ്, കാരണം കഥയും കാമ്പുമുള്ളത് എഴുതാനേ പണിയറിയേണ്ട കാര്യമുള്ളൂ. ഞാൻ ഈ എഴുതുന്നതൊന്നും അങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ അല്ല. ഇതിൽ ഒന്നും തന്നെ വിശ്വസാഹിത്യത്തിൻറെ ഭാഗമാകാൻ പോകുന്നുമില്ല എന്ന് നമുക്ക് അറിയാം. അപ്പോൾ പിന്നെ നമ്മുക്കെന്തും എഴുതാം. പിന്നെ …
വായിക്കുക
എന്താണ് ഒരു നല്ല കലാകാരന്റെ ലക്ഷണം? ഉത്തരത്തിന്മുൻപ്, ഒരു കഥ സൊല്ലട്ടുമാ? ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച രാവിലെ ഞാൻ വണ്ടിയുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി. ചെറിയ സഞ്ചാരത്തിന് ശേഷം ഞാൻ, സൽമാനിയായിലുള്ള വാട്ടർ ഗാർഡനിലെത്തി. അധികം ആളുകളൊന്നും ഇല്ലാത്ത ശാന്തമായ പ്രഭാതം. ഞാൻ ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് അകത്ത് കയറി, കല്ല് പാകിയ വഴികളിലൂടെ ഞാൻ …
വായിക്കുക
കൂട് വിട്ട് പറന്നുയരുമ്പോൾ
കാടുയരത്തിൽ ചിറകടിക്കുമ്പോൾ
കൂറ്റൻകുന്നിലെ ആകാശം താണ്ടുമ്പോൾ
കൂടെയാരുമില്ലെന്ന് തോന്നിയാൽ ഓർക്കുക,
കാറ്റ് പോലെ ഞങ്ങൾ കാവലുണ്ടാകും
കണ്മണി നിനക്ക്.
ഓരോ ചാന്ദ്രമാസവും
സ്ത്രീകളർപ്പിച്ച
ചുവന്ന ജീവനീർകൊണ്ടാണ്
ഭൂമിയിങ്ങനെ ജീവന്റെ
നീല നീലാവെളിച്ചത്തിൽ
പൂത്ത് നിൽക്കുന്നത്.
കാടും മലയും ആകാശവും
വൻകരകളും മഹാസമുദ്രങ്ങളും
വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ടാൽ
തനിക്ക് മടുക്കില്ലേന്ന് ചോദിച്ചവരോട്
നാടോടിയുടെ മറുചോദ്യമിതായിരുന്നു,
ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ
എത്രാമത്തെ ചുംബനമാണ്
നിങ്ങൾക്ക് മടുത്ത് തുടങ്ങുന്നത് ?!
